Post by ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ

«Μια ώρα δεν είναι απλώς μια ώρα, είναι ένα βάζο γεμάτο με αρώματα, με ήχους, με έργα, με κλίματα. Αυτό που ονομάζουμε πραγματικότητα είναι μια σχέση μεταξύ αυτών των αισθήσεων και εκείνων των αναμνήσεων που μας περικυκλώνουν ταυτόχρονα. Αυτή η μοναδική σχέση που πρέπει να ανακαλύψει ο συγγραφέας για να μπορέσει να συνδέσει δύο διαφορετικές καταστάσεις για πάντα μαζί σε μια φράση». Marcel Proust, Le Temps retrouvé [ Συμπληρωματικά, πιστεύω πως ο μοναδικός αναστάσιμος χρονος της ζωης μας ειναι ο βιωμένος χρόνος. Η ωρα που ζουμε εν επιγνωσει των ψυχικών συστατικών της υπαρκτικής μας παρουσίας, των ψυχοσωματικών μας αδιεξόδων, συνειρμών και συνδέσεων, των οντολογικών μας αποριών και συναντήσεων με το πραγματικό. Είναι ο χρόνος, που ενας οικείος εαυτος -εστω και προσωρινά- αποσύρεται πισω απο την κουρτίνα της φαινομενικότητας, παραχωρώντας την θέση του σε άγνωστες εκδοχές του και σε σκηνικές εκπλήξεις]