Post by Zahra Rasouli

گاهی مسیر حرفه‌ای آدم شبیه بالا رفتن از یک ساختمونه؛ هر طبقه، یک پنجره جدید رو به دنیایی متفاوت باز می‌کنه. چند سال پیش وقتی وارد گروه رسانه‌ای دنیای اقتصاد شدم، اولین ایستگاهم طبقه هفتم، ECOIRAN بود. اونجا فرصت داشتم روایت کنم، خبرهارو دنبال کنم و از نزدیک ببینم که پشت هر عدد و هر تصمیم اقتصادی چه داستانی جریان داره. بعد از اون، مسیرم به طبقه سوم Donya-e-Eqtesad Newspaper رسید. جایی که بیشتر از قبل با صنعت، تجارت و اقتصاد واقعی درگیر شدم. روزهایی که بین گزارش‌ها، مصاحبه‌ها و گفت‌وگو با فعالان اقتصادی، کم‌کم علاقه‌ای که مدت‌ها تو ذهنم شکل گرفته بود، جدی‌تر شد. و حالا، یک طبقه دیگه. این روزها فصل جدیدی رو در حوزه مارکتینگ شروع کردم. البته این شاید برای بعضیا ناگهانی به نظر برسه، اما برای من سال‌هاست که در حال شکل گرفتنه. همیشه می‌دونستم که روزی می‌خوام به دنیای کسب‌وکار نزدیک‌تر بشم و امروز خوشحالم که این تغییر دقیقا در جایی اتفاق افتاده که بهش تعلق خاطر دارم. روزنامه‌نگاری برای من فقط یک شغل نبود. بخشی از نگاه من به جهان رو ساخت، یادم داد چطور گوش کنم، چطور سوال بپرسم و چطور پشت هر اتفاق، تصویر بزرگ‌تر رو ببینم. برای همین، حتی اگر عنوان شغلیم تغییر کنه، این بخش از من همیشه باقی میمونه. اما بعضی وقت‌ها رشد یعنی پذیرفتن این واقعیت که فصل بعدی زندگی، از مهارت‌ها و تجربه‌های فصل قبل ساخته میشن؛ نه اینکه جای اون رو بگیره. امروز با قدردانی از تمام کسانی که تو این مسیر کنارم بودند، وارد فصل تازه‌ای می‌شم؛ فصلی که مدت‌ها منتظرش بودم و برای ساختنش هیجان زیادی دارم.