Post by Wim Raaijen

Soms is een mislukking een succes dat te vroeg kwam. In de jaren tachtig, op het Shell Research-laboratorium in Amsterdam, begon een klein team onder leiding van chemicus Eite Drent aan een experiment. Het wilde koolmonoxide koppelen aan olefinen zoals ethyleen en propyleen. Met een palladium-katalysator lukte het: er ontstond een nieuwe familie van engineering plastics, later bekend als #Carilon. Het materiaal was zeer slijtvast, uitstekend chemisch bestendig, nauwelijks gevoelig voor vocht, en had een unieke balans tussen stijfheid en taaiheid. Het leende zich perfect voor veeleisende toepassingen in de automotive, oliewinning, elektronica en industriële machines. Shell zag de potentie en investeerde jarenlang in doorontwikkeling. In 1996 werd Carilon commercieel gelanceerd. Het leek het begin van iets groots. Maar de markt was er nog niet klaar voor. De productie bleef beperkt, de concurrentie van gevestigde engineering plastics (zoals nylon) was moordend, en de commercialisering bleek complexer dan gedacht, onder meer door uitdagingen met processtabiliteit. Maar misschien nog belangrijker, Shell verloor haar interesse in hoogwaardige kunststoffen. Februari 2000 trok ze de stekker eruit. Voor velen voelde het als een dure mislukking. Einde verhaal? Niet helemaal. Een paar jaar later pakte de Zuid-Koreaanse Hyosung Corporation de draad op. Ze bouwde voort op patenten en kennis van Shell en begon in 2004 met eigen, intensief onderzoek. Na bijna tien jaar werk, een investering van ongeveer 50 miljard won (destijds tientallen miljoenen euro’s) en talloze experimenten met katalysatoren en procesomstandigheden, volgde in 2013 de technische doorbraak. In 2015 opende Hyosung Chemical een commerciële fabriek in Ulsan met een capaciteit van 50.000 ton per jaar. Onder de merknaam #Poketone werd het materiaal nu wél een commercieel succes. Vooral in de Koreaanse auto-industrie (Hyundai, Kia en toeleveranciers) vond het snel toepassing: in brandstofleidingen, connectors, battery plug boards voor EV’s, gears, busbars en onderdelen waar chemische resistentie, slijtvastheid en lage vochtabsorptie cruciaal zijn. Dankzij de sterke thuismarkt groeide het uit tot een strategisch materiaal voor de transitie naar elektrische voertuigen. Een belangrijk pluspunt: kosten. Hyosung positioneert Poketone als een kosteneffectiever alternatief voor engineering plastics zoals bepaalde nylons (PA11/PA12), PBT of POM. Het biedt vergelijkbare of betere prestaties tegen lagere materiaalkosten, kortere cyclustijden in productie en gewichtsbesparingen door vervanging van metaal. Dat zie je vaker bij Koreaanse bedrijven. Ze investeren 10 tot 20 jaar in een nieuwe materiaaltechnologie voordat die echt rendeert. Het verhaal gaat uiteindelijk niet over Carilon of Poketone, maar over geduld. Europa lijkt dat kwijtgeraakt onder druk van het Angelsaksische kwartaaldenken. Graag weer wat meer Rijnlands! Daar pleit ik ook voor in mijn nieuwe boek 🆘 Industrie. Paul Iske