Post by Assoc. Prof. Dr. Volkan Hacıoğlu

MART HAZRETLERİ TEŞRİF ETTİLER! (*) Mart hazretleri teşrif ettiler! Ne kadar müşerref oldum! Sizi daha önce bekliyordum. Lütfen çıkarın şapkanızı. Yürümüş olmalısınız, Nasıl da nefes nefese kalmışsınız. Mart hazretleri nasılsınız, eşraf nasıl? Hâli vakti yerinde miydi bıraktığınızda Tabiat'ın? Ah Mart hadi gelin üst kata çıkalım Anlatacağım o kadar çok şey var ki.. Mektubunuzu aldım, haber getirdi kuşlar. Akçaağaçlar gafil avlandılar size Ne yalan söyleyeyim nasıl da kıpkırmızı oldu yüzleri. Fakat Mart affedin beni Ve renklendirmem için bana bıraktığınız bütün şu tepeleri Kalmamıştı hiç münasip tonda bir eflatun Hepsini alıp gittiğinizden beri. Kimdir o? Şu Nisan mı? Kilitleyin kapıyı gelmesin Düşmesin artık peşime Bir yıldır nerelerdeydi arayıp sormadı Onunla meşgulken düşüncelerim. Fakat teşrif eder etmez siz Teferruat o kadar ufaldı ki gözümde Kabahat tıpkı iltifat kadar kıymetli Ve iltifat kabahat kadar safiyane. EMILY DICKINSON Tercüme: 2022, Volkan Hacıoğlu #EmilyDickinson #DearMarchComeIn #MartHazretleriTeşrifEttiler #TercümeEtütleri #VolkanHacıoğlu #VolkanHacioglu (*) Bu şiirin İngilizce orijinali 1958 yılında Amerika'da orkestra için Aaron Copland tarafından bestelenmiştir. Besteyi aşağıdaki linkten 10. dakika 8. saniyeden itibaren dinleyebilirsiniz: https://lnkd.in/eJwJiB9K DEAR MARCH COME IN Dear March—Come in— How glad I am— I hoped for you before— Put down your Hat— You must have walked— How out of Breath you are— Dear March, how are you, and the Rest— Did you leave Nature well— Oh March, Come right upstairs with me— I have so much to tell— I got your Letter, and the Birds— The Maples never knew that you were coming— I declare - how Red their Faces grew— But March, forgive me— And all those Hills you left for me to Hue— There was no Purple suitable— You took it all with you— Who knocks? That April— Lock the Door— I will not be pursued— He stayed away a Year to call When I am occupied— But trifles look so trivial As soon as you have come That blame is just as dear as Praise And Praise as mere as Blame— EMILY DICKINSON