Post by Tom van Vliet

Vroeger (hoor mij) werkte ik als freelancer op evenementen. En in Limburg werk je dan ook met Carnaval. Met collega’s -inmiddels vrienden- sleepten we hekken en kabels over de Sittardse markt. Prikten we menig biertank in het stopcontact. Dirigeerden we Beppie en Benny naar de juiste kleedkamer. Hielpen we de fanfare om stomdronken de weg naar het podium te vinden. En ook weer eraf. Sterke verhalen, de beste herinneringen. Nu dit werk niet meer in mijn huidige leven past, houd ik wel sommige gewoontes aan. Ga ik op vrijdag voor carnaval buurten bij “onze jongens”. Klimmen we bovenop het dak van de voormalige V&D voor dit uitzicht. Lachen we om de centralist die de beveiliging naar die net wat te beschonken Sinterklaas gidst: “nee, links! Met die staf!” Dit jaar kan ik niet buurten. Dit jaar kan ik niet het dak op. We hebben elkaar net maar een berichtje gestuurd. Over gezond blijven. Over elkaar missen. En over elkaar in 2022 weer treffen op het dak van de V&D. Lieve Limburgers, let een beetje op elkaar. Ook op afstand. Opdat we volgend jaar weer één rood-geel-groene massa mogen zijn!