Post by Ruben Platteeuw

Verbindend medewerker bij Hogeschool VIVES

1,8 miljoen lege autostoelen. 45.000 kinderen die wél moeten wachten, hmm. Elke ochtend rijdt Vlaanderen vol met auto’s die vooral… zichzelf vervoeren. Gemiddelde bezetting: 1,06 personen. Ondertussen zitten duizenden leerlingen uit het buitengewoon onderwijs urenlang op de bus. Theoretisch is het simpel: 1 op de 40 chauffeurs neemt één leerling mee en het probleem is weg. Maar ja — als theorie de wereld zou redden, hadden we geen beleidsnota’s meer nodig. Waarom het niet “even” kan - Deze jongeren hebben vertrouwen, structuur en zorg nodig. - Ouders en scholen hebben duidelijke afspraken en zekerheid nodig. - En de gemiddelde pendelaar heeft… vooral haast. De capaciteit is er dus. Het systeem? Dat hinkt achterop. Wat mij triggert in mijn rol als verbindend medewerker is het vraagstuk. - Hoe kan een slimme deeleconomie hier wél iets betekenen? - Welke lokale experimenten zouden veilig en haalbaar zijn? - Welke juridische en logistieke randvoorwaarden ontbreken vandaag? - En vooral: hoe brengen we de juiste partners samen om dit überhaupt bespreekbaar te maken? De stoelen zijn leeg. De noden zijn duidelijk. Nu nog het lef om het anders te durven denken zeker? 8

Post content