Post by Romke Visser

Ik mocht gisteren een filmpje opnemen, waarin ik (voor mijn doen) kort mag (moest) stilstaan bij wat ik belangrijk vind in mijn politieke werk in de Provinciale Staten en wat me daarbij inspireert. Dat moet dan in korte “soundbites” want anders gaan mensen afhaken, wordt er dan gezegd. En al te diepgaand kan het niet zijn, want dat past niet in de huidige voorlichting. Een gruwel vind ik dat… In de vroege, licht miezerige ochtend stond ik voor de boerderij Torum in de Westpolder stil bij een stille kracht in de ontwikkeling van de sociaaldemocratie, denkend in lange lijnen die met kleine stapjes vooruit moeten worden afgelegd: Bert Mansholt, in 1916 eerste gedeputeerde namens de SDAP in Groningen, met waterstaat in zijn portefeuille, toen nog een kerntaak. Een onderzoekende en innovatieve bestuurder. Zo ging hij als gedeputeerde op werkbezoek naar Sleeswijk-Holstein om nieuwe technieken in de landaanwinning te bestuderen, die vervolgens ook bij ons werden toegepast. En hij tekende voor de nodige adviezen, o.a. in de aanloop naar de Zuiderzeewerken, en stond aan de wieg van de sociaaldemocratische landbouwpolitiek. Dat gebeurde in een tijd dat provinciebestuurders niet alleen meer tijd hadden, maar sommigen onder hen die ook namen om hun taken en zaken te beschouwen. Politiek als opdracht en besturen een kunst. Ik kijk uit naar de geschiedenis van ons provinciebestuur (1815-2015) die nu door historici van de RuG in opdracht van onze Staten wordt geschreven. In 2013 nam ik daartoe met Sandra Beckerman en Patrick Brouns het initiatief en het boek is in 2023 klaar. Daarbij maken we ook nog mooie plannen om de resultaten van het onderzoek breed te delen, in de meest uiteenlopende vormen. Een elixer tegen de waan van de dag, mag ik hopen. Daar had Bert Mansholt in ieder geval geen last van…