Post by Nationaal Programma Palliatieve Zorg II

Op de laatste dag voor het Kamerreces gingen we namens het Nationaal Programma Palliatieve Zorg II (NPPZ II) en stichting PZNL in gesprek met Kamerleden in Den Haag. Samen met Kris Vissers, Dominique Prins-König en Cornelis Vlot spraken we over wat er nodig is om palliatieve zorg in Nederland verder te brengen. Het gesprek begon met het persoonlijke verhaal van Dominique. Over leven mét Parkinson. Over het belang van kijken naar wat nog wél kan. En over de vraag die we met elkaar vaker zouden mogen stellen: “Hoe is het om te leven mét deze ziekte?” in plaats van alleen te focussen op beperkingen en wat er niet meer kan. We spraken met Kamerleden over: •⁠ ⁠het samenwerken mét patiënt, naasten, wijk, sociaal werkers én zorgverlener als één team; •⁠ ⁠hoe belangrijk het is dat er continu inzet nodig blijft om de bewustwording rondom palliatieve zorg te vergroten; •⁠ ⁠zinvolle zorg en samen daarin de juiste besluiten maken, gebaseerd op wat voor iemand persoonlijk belangrijk is; •⁠ ⁠palliatieve zorg als logisch en volwaardig onderdeel van de drie-eenheid binnen de zorg als geheel: preventief, curatief én palliatief; •⁠ ⁠en de noodzaak om palliatieve zorg structureel te verankeren in onderwijs, aangezien acht op de tien zorgverleners in de praktijk met een vorm van palliatieve zorg te maken krijgt. Ook keken we vooruit. Met het aflopen van het NPPZ II breekt een nieuwe fase aan: van programma naar blijvende inrichting. Juist nu is het belangrijk dat signalen uit de praktijk, onderzoeksresultaten en patiëntperspectief goed landen in politieke besluitvorming. Daar werken wij vanuit het NPPZ en PZNL vol energie aan mee!