Post by Peyman Jeddi

این روزها زیاد به مسیر طی‌شده فکر می‌کنم. به روزهایی که پرسیت فقط یک ایده بود. به زمانی که هنوز خیلی چیزها مشخص نبود. به نسخه‌هایی که ساختیم و کنار گذاشتیم. به تصمیم‌هایی که درست بودند و تصمیم‌هایی که بعدها فهمیدیم می‌شد بهتر گرفته شوند. در این مدت یاد گرفتم ساختن محصول سخت است. اما ساختن تیمی که در روزهای سخت کنار هم بماند، سخت‌تر است. یاد گرفتم مسیر رشد هیچ‌وقت آن‌قدر مرتب و قابل‌پیش‌بینی نیست که در ارائه‌ها و نمودارها به نظر می‌رسد. بیشتر شبیه آزمون و خطا، بازنگری، یادگیری و ادامه دادن است. در این مسیر خوش‌شانس بودیم که در دل Fakher Holding هلدینگ فاخر و استارتاپ استودیوی Nona studio رشد کردیم؛ جایی که فرصت تجربه کردن، اشتباه کردن، یاد گرفتن و دوباره ساختن برایمان فراهم بود. امروز وقتی به Porsit نگاه می‌کنم، بیشتر از هر چیز بابت آدم‌هایی خوشحالم که بخشی از این مسیر بودند و هستند. هنوز با چیزی که در ذهن داریم فاصله زیادی داریم. محصول‌های زیادی باید ساخته شوند. مسائل زیادی باید حل شوند. و چیزهای زیادی هنوز برای یاد گرفتن وجود دارد. اما شاید جذاب‌ترین بخش ماجرا همین باشد. اینکه بعد از تمام این مسیر، هنوز احساس می‌کنیم تازه اول راه هستیم. Porsit Hamed Kohan Saleh Rahimzadeh Kiarash Yazdani Hasti Sajadi Zahra Jamali