Post by Mohammad Hasan Rashidi

روی داشبوردِ تیم تو، خودِ نرم‌افزار دقیقا کجاست؟ مردی که story point را ساخت، سال‌ها بعد نوشت: «شاید من اختراعش کردم، و اگر کردم، حالا متاسفم.» او این واحد را عمدا مبهم ساخته بود تا زمان را از تیررسِ فشار مدیریت پنهان کند؛ یک سنگر برای محافظت از تیم‌ها. اما سنگر از بیرون فتح نشد؛ از درون گشوده شد. هیچ مدیری لازم نبود مجبورمان کند؛ خودِ ما، جایی در مسیر، باور کردیم که عدد، خودِ کار است. و این فقط داستانِ story point نیست. همین الگو را می‌شود در اقتصاد، در نظرسنجی‌های فیسبوک، و امروز در مدل‌های زبانی دید؛ یک پدیده، در چهار لباس. در مقاله‌ی تازه، سراغ همان نقطه‌ای رفته‌ام که خیلی پیش از هر تقلبی اتفاق می‌افتد؛ جایی که تصویرِ یک چیز، بی‌صدا جای خودِ آن چیز را در ذهن ما می‌گیرد. اگر برای سؤال اول مکث کردی، احتمالا این مقاله برای توست.