Post by Mirjam Amajjar

𝐃𝐄 𝐔𝐈𝐓𝐁𝐎𝐔𝐖 Een uitbouw is geen verbouwing, maar de in beton gegoten begrafenis van een relatie waarin twee mensen hebben ontdekt dat ze elkaar na twaalf jaar Vinex-leed werkelijk he-le-maal niets meer te vertellen hebben, behalve dat de kliko aan de straat moet en dat de AH-bonus deze week op de halfvolle kwark zit. Maar wel een overwaarde van €180.000. Dat is gratis emotioneel smartengeld van de Rabobank, dus er moet gerenoveerd worden. Nederlanders zeggen altijd op verjaardagen met zo'n gespeeld vermoeide blik: 'We willen gewoon wat meer ruimte.' Nee. Jullie willen een gedemilitariseerde zone met een schuifpui zodat je elkaars deprimerende gezicht niet de hele dag hoeft te zien. Niemand in dit land heeft ruimtegebrek. Jullie wonen met z'n tweeën in een huis waar vroeger een gezin met zeven kinderen woonde. Eén daarvan had tuberculose, eentje had rickets, drie sliepen er omgekeerd in de bedstee en de rest werkte zestien uur per dag in de textielfabriek. Zonder ooit te klagen over privacy. En toch moet er bij jullie drie meter bij. Omdat Nederlanders denken dat geluk altijd net achter de volgende gipsplaat ligt en dat een aannemer genaamd Dimitri je existentiële crisis kan oplossen. Dan begint het. Pinterest. De crackverslaving van vrouwen met een hypotheek. Om half één 's nachts foto's opslaan van huizen waar overduidelijk nog nooit een levende ziel een scheet heeft gelaten. Geen kinderen. Geen passievrij huwelijk. Geen man die met zijn vingers diep in zijn onderbroek op de bank naar Studio Sport zit te staren. Alleen linnen gordijnen. Rust. Een soort klinische doodsheid. En drie citroenen. Altijd die drie kutcitroenen op een marmeren schaal. Alsof vitamine C de rotte fundering van een ingeslapen huwelijk kan herstellen. Alsof je maar lang genoeg naar die citroenen hoeft te kijken en de seks vanzelf weer op gang komt. En die mannen zijn geen haar beter. Een vent die thuis al acht jaar op werkelijk elk levensbepalend besluit antwoordt met: 'Maakt mij niet uit schat, kies jij maar.' Ontwikkelt bij het zien van een bouwtekening ineens de allures van een bekroonde architect. Hans. Je huwelijk ligt op de intensive care aan de beademing. En dan komt er een kookeiland. Dat ding is inmiddels het nationale monument van de teleurstelling. 'Kom eens kijken.' Waarnaar in godsnaam? Een peperdure rechthoek waar je dadelijk lauwe diepvriespizza's op staat te snijden? Hans. Hij staat in exact dezelfde opstelling in ieder witgepleisterd huis tussen Almere en Vleuten. En uiteindelijk is alles af. Nieuwe visgraatvloer. Nieuwe keuken. Nieuwe, wurgende hypotheek. En dan zitten ze daar. Aan hun kookeiland. Hij op zijn telefoon te swipen naar een nieuwe leasebak. Zij op Pinterest. Allebei scrollend naar inspiratie voor een badkamer met een wellness-vibe. Nederlanders verbouwen niet uit wooncomfort. Nederlanders verbouwen omdat een uitbouw acceptabeler is dan toegeven dat hun huwelijk al jaren wordt beademd door de Rabobank.