Post by Michiel Wienese

Els van Noorduijn komt vandaag met deze post over de nog onbekende World Masters Games en mijn bevlogenheid daar gang in te brengen qua (Nederlandse) deelname omdat sportdromen geen houdbaarheidsdatum horen te hebben en om veel meer gaan dan er door sportmedia besproken wordt. Els was tot voorkort een onbekende voor mij, maar ook niet helemaal. Zij maakte deel uit van de 1968 Equipe die naar Mexico ging net als mijn vader , Ada Kok en zoveel toptalenten voor het leven. Dat verbindt ons. Zij koos niet het gemakkelijkste pad door te gaan trainen in de DDR, ze koos haar eigen pad tegen vele adviezen in. Waarover binnenkort een boek. Jan, Els, Michiel. Ze kiezen niet het gemakkelijkste pad, maar wel het meest boeiende. Een minder steil pad kan immers altijd toch nog?😀 Een Olympische spelen voor Masters dus. Droom jij met ons mee? Dr Sandra Meeuwsen welke ons met elkaar in contact bracht zal als (sport)filosoof met een glimlach moeten kijken naar deze wens die nu een keer vanuit Nederland lijkt te komen vwb een nieuwe Olympische beweging. Altijd was Nederland er laat bij. Vaak deden we niet eens mee aan de eerste editie van een zomer of Winterspelen. Was dat de tol van ons calvinisme? En zo ja, is deze dan niet schadelijk om te blijven dromen als een kind in ieder geval in je vrije tijd, naast je werk en andere verplichtingen? Zat nieuwe zaken om over na te denken Sandra en juist ook dit dossier is 💯 procent inclusief 😀 Olympische Winterspelen 2030 #thialf #droomgroot #tothemoon #masterolympics