Post by Mahrokh Sadeghi

#من_یک_نویز_هستم 🔊🎧 #I_Am_A_Noise 🎼 از شدت خستگی فکر، چشمانم را می‌بندم و به این می‌اندیشم که: «من هم یک نویز هستم». موسیقی بی‌کلام لوفای (Lo-fi) پخش می‌شود. احساس می‌کنم در «کیوتو» هستم، در فصل بوسیدن شکوفه‌های گیلاس. «کیمونو» پوشیده‌ام و هیچ‌کس نمی‌داند چه حسی دارم. 🎶 صدای موسیقی استخوان‌های خانه را در آغوش می‌گیرد. صدایی که ضبط حرفه‌ای ندارد و از صیقل خوردگی بی‌نقص، دور است. فقط نویز. فقط حضور. درد گوشم آرام می‌گیرد. خانه هم آرام می‌شود. 🎙️من، ماهرخم، نه صیقل خورده‌ام نه کامل‌ام، نه آن چیزی که باید باشم. با تمام تاروپودهای پاره‌ام، با تمام چیزهایی که نوشته‌ام، خوانده‌ام، بدون اینکه کسی ببیند چطور ساخته شدند، خودم هستم. پر از نقصم. 🪉 اما در همین نویز، حقیقت من هم جلوه‌گر است. همان طور که در لوفای، نویز صدا را قوی‌تر می‌کند. همان طور که در کار خانه‌داری، نادیده گرفته شدن، ارزش فعالیت زنان را کم نمی‌کند، همان طور که در یک اتاق دربسته، بدون استودیو، بدون ناشر، بدون مجوز، می‌توان جهانی از جنس بودن ساخت. 🎻 من متعلق به نسلی هستم که از اتاقش، جهان را می‌سازد. نسلی که یادآوری می‌کند که کمال، فریب است. نقص، نویز، خطا، شکست، نادیده گرفته شد،ن خودش زیبایی است. 📚 من یک نویزم. در اتاق تاریکم می‌نویسم. نیازی به کمال تأییدشده ندارم. فقط هستم. فقط می‌نویسم. فقط می‌سازم. چون جهان، تشنهٔ نویزهای حقیقی است. 🗓️ ۲۱ خرداد/ ۱۱ ژوئن ۲۰۲۶ #ماهرخ_صادقی #MahrokSadeghi

Video Content