Post by Lisa Koops

Van 180 km/u naar stilstand. Hallo zomervakantie. In de zomer trappen we vaak massaal met gierende banden de rem in. Bij ons ziet dat er ongeveer zo uit: Ik prop de kinderen vacuüm tussen de koffers op de achterbank, inclusief iPads (ja vroeger was het niet nodig, stop maar) en de nodige zoethoudertjes. Ik bereid me mentaal voor op "Zijn we er al?" en "Mam, ze is irritant want ze kijkt naar me". De rol van moeder, vraagbaak en politieagent vervul ik weer met verve. Of ik sleep de liefde plus de koffer die ik voor hem heb ingepakt (graag gedaan, schat) mee naar de auto. Om vervolgens onderweg naar het vliegveld wéér koffie over mijn witte linnen broek te knoeien omdat de thermosbeker niet goed dicht zat (bedankt, schat). Rennen en vliegen. Om daarna in één klap te moeten genieten. Geen woord over werk. Want dit is het moment; de zomervakantie. Maar uit staan is bij mij geen knopje dat ik zomaar even omzet. Ik ben echt heel slecht in afschakelen. HEUL slecht. Dat lukt mij pas als het gevoel van moeten langzaam wegebt. In het geval van de foto: op een Italiaans terras, met een Aperolletje, een waanzinnige borrelplank (oké, en een waanzinnige ober). Precies op het moment dat mijn bovenkamer toestemming krijgt om op standje 'minder dan niks' te gaan, verdwijnt bij mij de ruis. Zalig. Zonder dat ik het per se wil, ontstaat er ruimte en opeens borrelen, naast de Aperol (ghe ghe) de beste ideeën op. En vaak gaan die toch over het werk. Isn't it ironic. Anyways, hier een foto van bovenstaande in levende lijve. Op naar een zomer vol inspiratie, nieuwe ideeën, frisse energie en aperol. Hoe gaan jullie de vakantie in?