Post by Léon Algra MBA MSC

Koninklijk Paleis Amsterdam Onder de rode poorten Onder de rode poorten Eindeloos geweven Zijn het de schaduwen Die zacht door het dennenbos Zweven Ergens toch lager Ligt Fushimi Inari Taisha Stil In haar tijdloze taal Onder een fluisterend pad Van rood en verhaal Elke torii een belofte Een naam in het hout Spreekt plotseling Tot de verbeelding In een eigen taal Een handtekening van hoop Van vertrouwen gebouwd Tussen licht dat breekt En weer samenvalt in het woud Wordt elke stap Een gebed dat de stilte ontvouwt De berg ademt langzaam De drukte verdwijnt Waar het begin van de wereld Plotsklaps in nevelen Voor ons schijnt En hoger je klimt Hoe stiller het wordt in de lucht Alsof de stad achter je Oplost in toch even zucht Kyoto blijft beneden Ver weg in de dag Maar hier spreekt de berg Met een ouder gezag Dat wie vertraagt De wereld opnieuw Weer lezen kan In elke poort elke stap En elke schaduw ervan Léon Algra De kunst van het loslaten www.uitgeverijaspekt.nl