Post by Krijn ten Hove
Journalistiek patroonanalist & systeemduider | Herstel- & transitiearchitect | Jeugdzorg, rechtsbescherming & overheidsmacht | Leest systemen vanuit het echte leven van kinderen, ouders en professionals
De Kamer is met reces. De rechtsstaat niet. De Tweede Kamer der Staten-Generaal is met reces. Maar jongeren die door SAVE Jeugdbescherming zonder geldige toestemming in Spanje zijn geplaatst, hebben geen zomerpauze van de gevolgen. Hun rechtsbescherming kent geen vakantierooster. Gelukkig geldt dat ook voor het parlementaire toezicht. Kamerlid René Claassen heeft via een e-mailprocedure om een spoedige kabinetsreactie gevraagd. Hij wil weten hoeveel jongeren sinds 2022 door gecertificeerde instellingen in het buitenland zijn geplaatst, welke sancties SAVE tegemoet kan zien, of andere organisaties hetzelfde hebben gedaan en of alle betrokken jongeren inmiddels zijn teruggekeerd. Ook vraagt hij wat er terecht is gekomen van de motie-Moinat. Die vragen vallen niet uit de lucht. Op 13 mei 2025 stelde Kamerlid Faith Bruyning al vragen over ditzelfde onderwerp. Minister David van Weel antwoordde op 29 augustus 2025. Die antwoorden lezen na de onthulling van Nieuwsuur niet alleen ontluisterend, zij tonen een organisatie die willens en wetens internationale verdragen, wet- en regelgeving lijkt te negeren. Van Weel erkende in 2025 al wat er juridisch op het spel stond: zonder voorafgaande toestemming weet het ontvangende land niet eens officieel dat het kind er verblijft, ontbreekt toezicht en kan de Nederlandse plaatsingsbeschikking daar iedere rechtsgeldigheid missen. Hij schreef bovendien dat GI's, Jeugdzorg Nederland en de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd al jaren op deze verplichte procedure waren gewezen. Maar toen Bruyning vroeg hoe vaak het was misgegaan, bleek niemand dat bij te houden. Illegale buitenlandse plaatsingen werden niet afzonderlijk geregistreerd. De IGJ hoefde niet actief te worden geïnformeerd. Toch schreef Van Weel: “Ik ga er echter van uit dat normaliter deze procedures wél gevolgd worden.” Dat is geen toezicht. Dat is bestuurlijk geloof. Nieuwsuur laat nu zien wat die geruststelling waard was. Rechters wezen Samen Veilig Midden-Nederland in 2024 herhaaldelijk op de noodzakelijke Spaanse toestemming. Daarna werden opnieuw jongeren zonder die toestemming geplaatst. In februari 2026 nam de Kamer vervolgens de motie van Nicole Moinat aan: jongeren moeten in beginsel in Nederland worden geplaatst; een uitzondering mag alleen als die aantoonbaar in hun belang is, Nederland geen passend alternatief heeft én de internationale procedure volledig wordt gevolgd. Eind juni meldde het kabinet vooral dat het nog met allerlei organisaties “in overleg” was en de Kamer pas aan het einde van 2026 verder zou informeren. Claassen vraagt nu terecht niet om nóg een verzekering dat regels belangrijk zijn. Hij vraagt om aantallen, verantwoordelijke instellingen, terugkeer van kinderen en sancties. Reces of niet: het kabinet moet antwoorden. Niet met een nieuwe aanname, maar met de waarheid die het eerder niet wilde registreren. https://lnkd.in/eJtwFmh3