Post by kia tadayon

جریان‌سازی در معماری فقط ساختن یک فرم متفاوت نیست؛ زمانی شکل می‌گیرد که یک نگاه تازه از آثار شخصی معمار فراتر برود، وارد آموزش و گفت‌وگوی حرفه‌ای شود و بر مسیر طراحی دیگران اثر بگذارد. بر پایه این معیارها، نادر اردلان کامل‌ترین نامزد جریان‌سازی در معماری ایران است؛ کامران دیبا نمونه برجسته جریان‌سازی پروژه‌محور، نادر خلیلی سازنده یک جریان فنی جهانی و هادی میرمیران دارای ظرفیتی مهم برای جریان‌سازی بود. سیحون و وارطان را می‌توان اثرگذار و زمینه‌ساز دانست. امروز نیز علیرضا تغابنی و رضا دانشمیر از پیشتازان این مسیر محسوب می‌شوند. این نتیجه، جمع‌بندی تطبیقی مقالات است و رتبه‌بندی مستقیم یک پژوهش خاص نیست. منابع پژوهشی: Elizabeth Darling, “Institutionalizing English Modernism 1924–33: From the Vers Group to MARS,” Architectural History, Vol. 55, 2012, pp. 299–320. DOI: 10.1017/S0066622X00000137 John R. Gold, “‘A Very Serious Responsibility’? The MARS Group, Internationally and Relations with CIAM, 1933–39,” Architectural History, Vol. 56, 2013, pp. 249–275. DOI: 10.1017/S0066622X00002501 Ghazal Farjami, “Reinterpreting the Concept of Emptiness as Central Courtyards in Contemporary Iranian Architecture,” Space and Culture, Vol. 19, No. 3, 2016, pp. 275–286. DOI: 10.1177/1206331215596479 Ghazal Farjami and Guita Farivarsadri, “Latest Attempts in Contemporary Iranian Architecture in Search for Authenticity,” Journal of Architecture and Urbanism, Vol. 44, No. 2, 2020, pp. 176–187. DOI: 10.3846/jau.2020.12165 Hirou Karimi and Mohammad Anvar Adibhesami, “A Review of Nader Khalili Shelter Design Thoughts from the Sustainability,” UKH Journal of Science and Engineering, Vol. 6, No. 2, 2022, pp. 1–7. DOI: 10.25079/ukhjse.v6n2y2022.pp1-7 Mahsa Haj Maleki and Saeed Haghir, “Classification of Iranian Contemporary Architecture, Based on Trends and Challenges,” International Journal of Architecture and Urban Development, Vol. 10, No. 3, 2020, pp. 47–60. DOI: 10.30495/IJAUD.2020.15953 #جریان_سازی_در_معماری #معماری_معاصر_ایران #معماران_ایرانی

Video Content