Post by Henk Licher

In 1842 schreef Potgieter over de Jan Saliegeest, vergelijkbaar met de nietsdoende Oblomov ( Gontsjarov, 1858). Ik moet hieraan denken als ik de huidige lethargie waarneem in ons nationaal ruimtelijk beleid. Het is ook anders geweest. Een rijtje: het immense Zuiderzeeproject ( Afsluitdijk, Nieuwe Polders) , de waarlijk gigantische Deltawerken, de Groeikernen, de Vinexoperatie, de Tweede Maasvlakte. En nu, het eindeloos talmen met de Lelylijn ( = Zuiderzeelijn). De bankier Knot heeft bedacht te sparen, ja dat schiet op. De Staat der Nederlanden heeft nooit grote publieke werken met “ spaarcentjes” betaald. Het kabinet wil tien( !) nieuwe steden bouwen. Misschien wat veel van het goede, maar waar gaat de eerste schop de grond in? Zomaar wat vragen. Wordt het toch Jan Salie of Oblomov? Of wordt het toch nog eens de geest van Sarphati en Van Eesteren in Amsterdam, Rotterdam dat zich als de vogel Phoenix uit haar as herrees, Schut en Gruyters op hun ministeries? En de groot denkende stedenbouwkundige Frieling wiens woorden in steen gebeiteld mogen worden: “ Nederland is geen dichtbevolkt land, maar een dunbevolkte stad”. Hij kende de wereld met haar vele miljoenen tellende steden. En wij? Zelfs een nieuwe stad tussen Amsterdam en Almere - zo voor de hand liggend- slaagt erin eindeloos gepalaver los te maken. Hoezo tien nieuwe steden? Nee, optoppen, een straatje erbij, zo zijn onze manieren. Maar zo krijgen wij er geen miljoen woningen met infrastructuur én voorzieningen erbij. Laat staan een landsdeel en internationaal verbindende Lelylijn.