Post by Gabrielle Speijer

We accepteren dat de gegevens van 850.000 vrouwen uit het bevolkingsonderzoek lekken bij een externe leverancier. Maar een collega-overleg in eigen huis? Dat zien we als juridisch risico. "Het mag niet van de AVG." Ik hoor het om de haverklap. In de spreekkamer is dat geen ongemak meer, het is gevaarlijk. Zonder de juiste informatie behandel ik blind. Het probleem is niet de wet. Het is hoe we haar níet toepassen, en daarna als excuus gebruiken. Hoe meer interpretatie, hoe meer ruimte voor twijfel. De meesten durven dan niet meer. Een enkeling doet het tóch, buiten zicht en zonder kader. Een cowboypraktijk. Terwijl het zo logisch is als je de relatie tussen arts en patiënt als vertrekpunt neemt. Niet de instelling als vanzelfsprekend beheerder. Niet de leverancier als eigenaar van het platform waar alles in verdwijnt. Het duo dat samen het gesprek voerde. Daar hoort de beschikking. Daar hoort het vertrouwen. De AVG, goed gelezen, is precies de blauwdruk voor die zorg. Dit is waar ik aan bouw, en niet in mijn eentje. Een kader dat het vertrouwen tussen arts en patiënt beschermt, juist nu zorg digitaal wordt. Wie beschikking heeft, bepaalt de toekomst van gezondheid en zorg. Wie voert dat gesprek mee? En zeker de moeite waard om te lezen in deze editie: de coverstory van Bart Scheerder over onze afhankelijkheid van big tech, Conny Helder met "Laat technologie ons dienen, niet domineren", Victor van Reijswoud over het belang van informatiemanagement, Bart Collet over zelf bouwen met vibe coding. Niet te vergeten de scherpe redactie van Martijn Kregting, mijn en de redactieraadsleden waaronder Vivian Broex met een persoonlijke bijdrage, Geert-Jan van Hal over de kern, Henk Van Der Stelt, Tim Postema concreet over innovatie en nog veel meer. Mijn column staat in editie 3 van ICT&health, het platform voor zorgtransformatie. #digitalhealth #AVG #databeschikbaarheid #EHDS #vertrouwen