Post by Filiz Akdede

Yedi buçuk yıl geçmiş aradan. Türkiye’den ayrılıp yeni bir rol için Barselona’ya taşınma kararımız sanki dün gibi. Sonrası ise hep bir telaş... Bilmediğim sularda yolumu bulmaya çalıştığım, ev ve okul arayışları, çalışma izni derken sürekli bir sonraki adıma odaklandığım yoğun bir dönem. Bir yandan da seyahatlerle ekibi tanımak, yeni ortama uyum sağlamaya çalışmak. Tam “Artık hazırım” dediğim anda gelen reorganizasyon haberiyle ortaya çıkan belirsizlikleri yönetme pratiği ve yeniden rutine dönmek. Derken hayatımıza giren Covid ve daha neler... İspanya’yı çok sevdim, herkes sever. Tanıdıkça, kültürünü,insanını ,geleneklerini , doğasınını gördükçe daha çok sevdim. Ailemle olduğu kadar kendimle de vakit geçirmeyi, tekrar merak etmeyi ve birşeylerin amatörü olmayı hatırladım. Geçen ay oradaki evimizi kapatıp İstanbul hayatımıza döndük. Hiç buruk ayrılmadım çünkü bir ayrılış olarak görmedim. Barselona, hep döneceğim, yeni anılar biriktireceğim hiç yabancısı olmayacağım bir yer. İnsanları, sokakları ve duygularıyla orada olacak. Avrupa’nın bir güzelliği de bu, herşeyi bıraktığınız gibi bulabileceğinizi bilmek. Öğrendiklerimle, yaşadıklarımla, tanıştığım , kaynaştığım ve hayatıma anlam katan yepyeni dostlarımla beraber Barselona’yı da kendime kattım geldim. Teşekkür ederim 🙂 Seven years have passed. It feels like only yesterday that we made the decision to move to Barcelona for a new role. Finding an apartment and a school, securing work permits and navigating unfamiliar waters while staying focused on the next challenge ahead. At the same time, I was traveling to get to know my new team, adapting to the working environment. Just when I felt ready and settled, a reorganization was announced, bringing weeks of uncertainty and questions.Then, just as life returned to a rhythm, COVID hit and changed everything once again. I loved Spain, the more I got to know the culture, the traditions, the landscapes and the people the deeper that connection became. Spain years also became a period of rediscovery for me. I remembered spending time with myself. I rediscovered curiosity, the joy of learning and excitement of being a beginner again. Last month, we closed the door of our home in Barcelona and returned to our life in Istanbul. Yet I didn’t leave with sadness, because it’s never goodbye. Barcelona will always be a place I return to, a city where new memories will be made and a place feel like home. I came back carrying far more than I brought with me; new experiences, new perspectives and friendships that have enriched my life in ways I could never have imagined. Barcelona has become a part of who I am. I will always be grateful for that 🙂