Post by Fardin Javanmardi

سال گذشته دانشگاه علوم پزشکی تهران یک مسابقه علمی برگزار کرد که در آن دانشجوها باید پایان‌نامه خودشان را در قالب یک ویدئوی سه‌دقیقه‌ای روایت می‌کردند. آن زمان، ایده خیلی جذابی بود؛ اینکه یک پژوهش یک یا چند ساله را در سه دقیقه خلاصه کنیم، ساده و قابل فهم برای دیگران توضیح بدهیم، خلاقیت به خرج بدهیم و بتوانیم یک داستان علمی بسازیم. اما راستش را بخواهید، آن موقع دقیقاً متوجه منطق عمیق پشت این کار نبودم. تا اینکه دیروز افتخار داشتم در دوره‌ای در خدمت استاد Behzad Ezzati باشم و درباره #Storytelling صحبت شد. همان‌جا تازه متوجه شدم که پشت چنین برنامه‌هایی چه نگاه عمیقی وجود دارد. شاید در نگاه اول فکر کنیم #Storytelling بیشتر به حوزه بازاریابی، سخنرانی یا تولید محتوا مربوط است، اما به نظرم موضوع خیلی عمیق‌تر از این حرف‌هاست؛ مخصوصاً برای ما که در فضای علمی فعالیت می‌کنیم. دوست دارم چند نکته ای که از دوره دیروز را یاد گرفتم براتون روایت کنم: ۱- واقعیتش ما در محیط‌های علمی یاد گرفته‌ایم دانش تولید کنیم، مقاله بنویسیم، داده جمع کنیم و نتیجه بگیریم؛ اما کمتر یاد گرفته‌ایم دانشمان را روایت کنیم. اینکه چطور یک ایده را طوری بیان کنیم که دیگران هم با آن ارتباط برقرار کنند. ۲- واقعیت این است که انسان‌ها معمولاً با داده‌های خام ارتباط برقرار نمی‌کنند؛ ما با معنا، تجربه و داستانی که پشت آن داده‌ها وجود دارد ارتباط می‌گیریم. یک عدد به‌تنهایی شاید فراموش شود، اما داستانی که پشت آن عدد است می‌تواند در ذهن بماند. ۳- به نظرم یک ایده، یک کشف علمی یا حتی یک دستاورد زمانی ماندگار می‌شود که بتواند مسیر شکل‌گیری خودش را روایت کند؛ اینکه از کجا شروع شد، چه سؤال یا مشکلی وجود داشت، چه چالش‌هایی پشت آن بود و چطور به نتیجه رسید. ۴- در دنیای امروز ارزش یک متخصص فقط به میزان دانشی که دارد نیست؛ بلکه به این هم بستگی دارد که چقدر می‌تواند آن دانش را منتقل کند، توضیح دهد و دیگران را با خودش همراه کند. ۵- داده‌ها معمولاً نتیجه نهایی را نشان می‌دهند، اما داستان‌ها مسیر رسیدن به آن نتیجه را نشان می‌دهند؛ همان بخش‌هایی که شامل تلاش‌ها، شکست‌ها، تجربه‌ها و یادگیری‌هاست. ۶- #storytelling به داده‌ها معنا می‌دهد. کمک می‌کند اطلاعات خشک و پیچیده تبدیل به چیزی شوند که مخاطب بتواند آن را درک کند، به خاطر بسپارد و با آن ارتباط بگیرد. ۷- چیزی که برای من جالب بود این است که بخش زیادی از #Storytelling هم جزو مهارت های نرم است، همان مهارت هایی که هنوز جایگاه پررنگی در آموزش دانشگاهی و حتی مدارس ما ندارد. ما متخصص تربیت می‌کنیم، اما کمتر به آن‌ها یاد می‌دهیم چگونه متخصص بودن خودشان را روایت کنند.