Post by Vasilka Dimitrovska

Во пресрет на Велигден, најголемиот христијански празник, не постои повозвишена фреска од „Оплакувањето Христово“, која впечатливо ја доловува болката за Спасителот кој смртта, со смрт ја победи. Распетието е симбол на Христовата саможртва за морално спасение на човештвото. Во византискиот живопис, оваа иконографија најчесто е дел од циклусот на 12-те Големи празници, иако со палеологовскиот стил (14 век) сцената се проширува со дополнителни фигури и епизоди, како што се Подигнувањето и Симнувањето од крстот, па сè до самото Оплакување. 📍 Фреска: „Оплакување“, црква Св. Пантелејмон – Нерези, 1164 г. ✍️ Автор на водичот: Vasilka Dimitrovska 📸 Фото: Elena Fidanovska 📚 Публикација: „Водич низ византиското наследство на Скопје“, издание на HAEMUS In anticipation of Easter, the greatest Christian holiday, there is perhaps no fresco more sublime than the "Lamentation of Christ." It vividly captures the profound grief for the Savior—the One who, by death, has conquered death. The Crucifixion serves as a symbol of Christ's self-sacrifice for the moral salvation of humanity. In Byzantine iconography, this scene is typically part of the cycle of the 12 Great Feasts. However, with the emergence of the Palaeologan style (14th century), the iconography expanded to include additional figures and episodes, such as the Raising of the Cross, the Deposition from the Cross, and the Lamentation itself. 📍 Fresco: "Lamentation," Church of St. Panteleimon – Nerezi, 1164 ✍️ Author of the guide: Vasilka Dimitrovska 📸 Photo: Elena Fidanoska 📚 Publication: "A Guide to the Byzantine Heritage of Skopje," published by HAEMUS #Easter #Byzantine #Art #culturalheritage #Skopje