Post by Cor van Welbergen

Onbestemd Letters stromen als tranen op papier Woorden rijgen zich nutteloos aaneen Op zoek naar de uitgang, maar waarheen Rusteloosheid heerst over mens en dier De stilte ruist te lang in de Koninklijke Schouwburg Alleen spandoeken sieren het lege voetbalstadion Lege terrassen op het Plein, in de felle lentezon In het Westeinde zucht een vermoeide longchirurg Lopend over het Scheveningse Havenhoofd Zie ik in de verte een vage stip aan de horizon Er komen andere tijden wordt ons steeds beloofd Het duurt te lang, de kleine wereld van een Haags balkon De kok van Taverne Meer en Bosch die zich zinloos uitslooft Verlangen naar een te drukke boulevard, neen, ik dacht nooit, dat ik dat kon