Post by Chester Navarro

Mildheid en hardheid in de debuutroman van Chester Navarro Het boek Stamgenoten van Chester Navarro (1988) is afgelopen april verschenen bij uitgeverij Tobi Vroegh. Het is een coming-of-age verhaal in een specifieke context: psychiatrische patiënten in behandeling voor een psychose. De onderdelen die dit type verhaal kenmerken zijn aanwezig in Stamgenoten: de dynamiek binnen de adolescente vriendengroep, loskomen van de ouders, de eerste serieuze liefdesrelatie en qua hardheid nog niet opgewassen zijn tegen de omgangsvormen in de volwassenenmaatschappij. Chester beschrijft hoe de groep psychiatrische patiënten rond Jonathan stigmatisering ervaart en zoekende zijn naar een plek in samenleving. De hoofdpersoon is, net als de schrijver, van Curaçao naar Nederland gekomen om te studeren. Het verhaal begint als Jonathan, al bekend met een psychose-behandeling op Curaçao, kennismaakt met andere jongeren met psychiatrische problemen in een kliniek in Utrecht. Na ruime aandacht voor alle personages en de onderlinge dynamiek loopt richting het einde van het boek de spanning op. Jonathan beseft dat loskomen van de jongerenkliniek als minder ziek gezien worden door zijn omgeving, met name de Antilliaanse familie en vrienden. Terugwinnen van het respect van de Antilliaanse vrienden en familie is een belangrijke drijfveer in zijn herstelproces. Bij de lotgenoten in de kliniek kan Jonathan zijn ervaringen met de psychose delen. De Antilliaanse vrienden zien liever dat hij deze ervaring vergeet en verzwijgt. Het verhaal beweegt zich tussen Jonathans milde kijk naar zichzelf als iemand die te lijden heeft van de gevolgen van de psychose en de hardheid naar zichzelf om te kunnen voldoen aan de maatschappelijke norm. Tussen de vriendelijke en veilige omgeving van de jongerenkliniek en de maatschappij gaapt een kloof. Chester beschrijft in Stamgenoten hoe vriendschap deze kloof kan overbruggen. Koop het boek hier: https://lnkd.in/eRwCJX6y