Post by Bob de Wit

Vóór de industriële revolutie bestond volledige werkgelegenheid niet. Mensen handelden, bouwden, zorgden voor elkaar, maar niemand dacht dat iedereen 40 uur per week aan dezelfde taak moest staan. Dat idee kwam met de fabriek. Toen zei men: je gaat aan de lopende band staan, je krijgt een inkomen, vakantie, en je bemoeit je niet meer met je buren of kinderen. Alles wat burgers zelf deden, gezondheid, onderwijs, armenzorg, ziekenhuizen, dat nam de staat over. Vader Drees zei: wij zorgen voor je. Je hoeft alleen maar te werken. Dat voelde normaal. Maar het was een uitzondering in de hele menselijke geschiedenis. 250 jaar. Verder niets. Nu eindigt dat moment. Niet omdat het mislukt is, veel mensen hebben beter geleefd, maar omdat de machines slimmer worden en mensen niet meer op die manier nodig zijn. We moeten ons dus opnieuw afvragen: wie zijn we, buiten werk? Wat doen we met onze tijd? Hoe organiseren we zorg, onderwijs, elkaar, zonder de staat als tussenperso? Dat is de werkelijke vraag waar we nu voor staan. Wat trekt jou aan deze manier van denken over Society 4.0, het terugbrengen van verantwoordelijkheid naar burgers en regio's?

Video Content