Post by Annelot Prins

Dit weekend in de Volkskrant, nu al online: mijn nieuwe essay. Twee oprichters van een Amerikaans muziekmarketingbedrijf vertelden op SXSW met onverholen trots hoe ze indiebands viraal laten gaan via duizenden nepaccounts. Acht jaar geleden verloor Dotan zijn platencontract voor exact dezelfde schandelijke tactiek op kleinere schaal. Nu, met duizenden in plaats van 140 nepaccounts, was het blijkbaar iets om over op te scheppen op een groot podium. Tussen al die gedachten door was er mijn vriendin Grace, die het allemaal niet zo'n probleem vindt. Wat is jouw probleem precies, vroeg ze me. Marketing heeft toch altijd bestaan? Je houdt toch gewoon waarvan je houdt? Hier dus een stuk over de openlijke normalisering van online manipulatie, over de indieband Geese én over het tweede seizoen van Beef op Netflix. Het essay vraagt of wat we leuk vinden nog wel van onszelf is in een wereld vol bots, nepaccounts en laatkapitalistische oplichting. Lees het hier: https://lnkd.in/dX2hmA7u