Post by Alireza Tadi

🚨 هر محصول شکست‌خورده‌ای که دیده‌ام، قبل از اینکه مشکل فنی داشته باشه، مشکل «تفاهم» داشته! جالبه؛ در اکثر شرکت‌ها همه آدم‌های باهوش رو استخدام می‌کنن، بهترین ابزارها رو می‌خرن، کلی فرآیند طراحی می‌کنن، اما آخر سر یک نفر از محصول چیزی می‌خواد، یک نفر دیگه چیز دیگه‌ای می‌فهمه، تیم فنی هم چیز سومی می‌سازه و در نهایت همه متعجب‌اند که چرا نتیجه اون چیزی نشد که انتظارش رو داشتند! جمعه گذشته فرصتی شد تا کنار تعدادی از باتجربه‌ترین افراد اکوسیستم فناوری کشور بنشینیم و درباره همین گره قدیمی صحبت کنیم؛ گره‌ای که نه با افزایش بودجه باز می‌شه، نه با استخدام بیشتر و نه با اضافه کردن چند جلسه دیگه به تقویم! بحث از جایی شروع شد که: چرا بعضی شرکت‌ها با وجود تیم‌های قوی، مدام در چرخه بازکاری و تصمیمات متناقض گیر می‌کنن؟ چه زمانی اختلاف نظر سازنده است و چه زمانی تبدیل به هزینه پنهان سازمان می‌شه؟ چرا بعضی پروژه‌ها ماه‌ها انرژی مصرف می‌کنن اما خروجی ملموسی ندارن؟ و مهم‌تر از همه، چطور می‌شه قبل از برخورد به دیوار، صدای ترک‌های روی اون رو شنید؟ چیزی که از این گفتگوها برای من پررنگ‌تر شد این بود که موفق‌ترین تیم‌ها الزاماً اونهایی نیستند که بهترین برنامه‌نویس‌ها یا بهترین مدیران رو دارن؛ بلکه اونهایی هستند که زودتر از بقیه یاد گرفته‌ان چطور با هم فکر کنن، نه صرفاً کنار هم کار کنن. در کنار بحث‌های تخصصی، آشنایی با تجربه‌های واقعی افراد از صنایع مختلف، شنیدن اشتباهات، شکست‌ها، موفقیت‌ها و حتی داستان‌هایی که معمولاً فقط پشت درهای بسته گفته می‌شن، ارزشمندترین بخش ماجرا بود. و طبق یک قانون نانوشته، بخش زیادی از ایده‌های خوب هم نه پشت اسلایدها، بلکه کنار فنجان‌های قهوه بسیار خوب برند «قهوه اَبَرهام» با مدیریت Morteza Kaffash و کوکی های بسیار خوشمزه‌ي «شیرینی نرگس» با مدیریت  Narges Oyarhossein و گفت‌وگوهای غیررسمی شکل گرفت. گاهی بزرگ‌ترین دستاورد یک رویداد، پاسخ گرفتن نیست؛ پیدا کردن سؤال‌های درسته. و این بار سؤال‌های خوبی پیدا شد... 💎 سپاس فراوان از حامیان این برنامه «کاریابی بین‌المللی پلاس‌سلوشنز»  Plusolutions و AvalAI که بانی این انتقال تجربه و کشف فرصت بودند. و قدردان دعوت Cafe Ertebat | کافه ارتباط و امیر زمانیهای عزیز هستم. خوش بدرخشید.