Post by Alain Cool

De kleine dirigent. Aan de rand van de sasput, te Ruddervoorde, waar een kindje van 3 met zijn kleine, mollige handjes, in het water swobbelt, waardoor het volledige spiegeloppervlak omgetoverd wordt in ritmische rimpels, die langzaam, maar gestaag, naar de overkant drijven. Er ontstaat een non-stop lichtspel met daarenboven zachte geluidjes die de nieuwsgierige haas zijn oren doet uitsteken boven het grasveld, benieuwd wat komen gaat. Een groene kikker geniet schijnbaar van de steeds strelende golfjes over zijn rug, als het ware een deugddoende rugmassage. De grassprietjes aan de rand beginnen ritmisch op en neer te bewegen en de rietstengels wuiven gezamelijk naar de kleine peuter. De blauwe libelle moet wat hoger vliegen om niet te verdrinken. De vliegende zwaluw heeft wat meer moeite om zijn schepje water mee te pikken uit de golfjes. En de tor laat zich snel zakken naar de donkere diepte, om te ontsnappen aan een eventuele tsoenami. En bij het vallen van de avond werpt de zon een knipoogje naar de reiger, die nog snel een visje uitpikt om niet weer met een hongergevoel te moeten overnachten. Wat een wonder. Honderden vierkante meter natuur, geörkestreerd door die kleine vingertjes. Foto:thuisverpleging Stefaan Andries.