Post by Ahmed Marcouch

Lieve mensen, Als ik deze dagen door onze stad wandel, zie ik veel om dankbaar voor te zijn, Arnhemmers begrijpen de betekenis van kerst. Bij de GGD wordt doorgewerkt om iedereen die aan de beurt is te vaccineren ; om beschermd en beschermend te zijn. Ook horecamensen van ‘t Taphuys op het Jansplein, leveren assistentie en steuntroepen . Zo ken ik onze kroeg- en restaurantmensen in onze stad: altijd gastvrij, vriendelijk en behulpzaam. En op het Rijnschip dat in onze stad en wateren dienst doet als tijdelijk huis voor vluchtelingen - op de vlucht voor vervolging en oorlog - zag ik hoe Arnhemmers zich over hun nieuwe buren ontfermen. Buren brachten een tafelvoetbaltafel en omwonenden breiden voor alle bijna 200 nieuwe buren een warme muts. De geweldige vrijwilligers van Ome Joop’s Tour kwamen zelfs met veel vreugde en vrolijkheid een kerstpakket brengen. Zoals ook op veel andere plekken in de stad, van daklozenopvang tot park ‘s Koonings Jaght. Zo een voorbeeld van licht in de duisternis is ook Brenda Larbui uit Elderveld bijvoorbeeld, die al jaren tassen vol voedsel vult voor mensen die dat even kunnen gebruiken. Ook met kerst, en ook als haar eigen gezondheid niet helpt. Opdat we geïnspireerd mogen worden de ander met onze harten te zien en het goede te doen. De wandeling eindigde In Klarendal , waar de makers van het modekwartier de etalages sfeervol hebben aangekleed en een moment van stilte en een blik op het hoopgevend licht van CASPAR. Wolter de Bes laat zich niet uit het veld slaan, en biedt ons troost met een levensgrote kaars die ondanks vandalisme mooi blijft branden: ‘Het is beter een kaars aan te steken dan de duisternis te vervloeken’