Post by Renske Trul

Eén vraag aan een specialist, kosten: € 246,02. Vandaag kreeg ik de rekening van mijn zorgverzekeraar. En ik werd er door overvallen: Welke zorg heb ik dan ontvangen? Oja, dat telefonisch consult met die éne vraag... Kost dat zoveel geld?! Dus ik belde het ziekenhuis. Ik werd doorverbonden met debiteuren en vroeg: Welk DBC is gedeclareerd? En had mijn vraag perse door een specialist beantwoord moeten worden? Waarom ben ik niet geïnformeerd over de kosten van deze keuze? Mijn gevoel: Mijn vraag stond niet in verhouding met de kosten. De medewerker van debiteuren vond dit een eerlijk punt en gaf mij terug: ik ga dit met mijn leidinggevende bespreken. Toen ik de assistente van de afdeling hier vervolgens naar vroeg, kon zelfs zij het niet geloven. Ze zei: 'We krijgen deze klachten nooit, ik kan mij niet voorstellen dat een telefoontje zo duur is. Ik zal het met de arts bespreken.' Het was een simpele vraag, over een niet zo'n complexe aandoening. Het was me aangeboden: 'Zal ik anders een telefonisch consult met de specialist inplannen?'. Volgens mij kunnen we dit beter organiseren. Want alles wat ik niet voelde was 'eigen regie'. Mijn eerste ideeën: ↔️ Betere triage: had mijn vraag niet eerst via een verpleegkundige kunnen gaan, met de specialist als escalatie wanneer nodig? 🔦 Transparantie vooraf: waarom wist ik niet dat dit €200-250 zou kosten? 🤝 Samen beslissen: Was de vraag voorleggen aan de specialist de enige optie? Of waren er meer en wat waren daar de voor- en nadelen van? Het beantwoorden van een vraag, lijkt simpel, op het eerste gezicht. Maar heeft consequenties die je van te voren niet altijd voorziet. Daarom is ook hier, samen beslissen belangrijk. Nu ben ik benieuwd: Ben ik de enige? En nog belangrijker: hoe zien zorgverleners dit? Zie jij in jouw organisatie dezelfde gaten in triage en transparantie? @Slingeland Ziekenhuis, kunnen we dit verbeteren voor alle patiënten?