Post by Yiğit Taş

Selamlar, Agentic AI üzerine dördüncü yazım yayında. Bu seri boyunca hep aynı yöne gidiyorum: önce meselenin modelden çok orchestration olduğunu, sonra orchestration'ın da verinin rolünü tanımlamadan yetmediğini, en son da bir agent'ın "başardım" demesinin tek başına hiçbir şey kanıtlamadığını yazmıştım. Bu yazıda o son noktayı biraz daha açıyorum. Mesele sadece "success" değil; bir agent'ın ürettiği herhangi bir şey, etrafına bir zincir kurulana kadar sadece bir adaydır. Belirsizliğini gösteriyor mu, kim onayladı, gerçekten çalıştırıldı mı, hepsi bu zincirin parçası. Çıktıya değil, çıktının etrafına bakmak üzerine bir yazı. Keyifli okumalar. 🇬🇧 Hi everyone, my fourth post on agentic AI is out. This series has been heading in the same direction the whole time: first that the real problem is orchestration more than the model, then that orchestration alone isn't enough without defining the role of data, and most recently that an agent saying "I succeeded" doesn't prove anything on its own. This piece pushes that last point further. It's not just about success. Anything an agent produces is only a candidate until a chain is built around it. Does it show its own uncertainty, who approved it, was it actually run, all of that is part of the chain. A piece about looking at what's around the output, not just the output itself.