Post by Mohsen K.

فیبوناچی تنها اندیکاتوری هست که برمبنای کشف بشر طراحی شده و از دل طبیعت و نظم موجود درآن شناسایی شده و در بیشتر علوم از آن استفاده می شود. در دوره ی کارشناسی ارشد روی اقتباس هندسه ی معماری مسجد جامع یزد از اعداد فیبوناچی کار کردم . البته که می دانیم لئوناردو فیبوناچی (Leonardo of Pisa) حدود 1170 تا 1250 میلادی (قرن 12–13) می زیسته و قبل از او این نسبت در ریاضیات یونان باستان (حدود 300 قبل از میلاد) توسط اقلیدس (Euclid) در کتاب اصول (Elements) به صورت «تقسیم در نسبت اکستریم و میانگین» تعریف شده بود.  فیبوناچی نسبت طلایی را کشف نکرد بلکه او فقط در کتابش Liber Abaci (1202) دنباله معروف «اعداد فیبوناچی» را مطرح کردارتباط این دنباله با نسبت طلایی بعدها توسط ریاضیدانان دیگر کشف شد. در دهه 1930–1940، رالف نلسون الیوت (R. N. Elliott) در نظریه موج الیوت مشاهده کرد بازارها با نسبت‌هایی نزدیک به فیبوناچی حرکت می‌کنند (0.382، 0.618 و ...) خیلی از تریدرها فکر می‌کنند نسبت‌های فیبوناچی (مثل 0.382 و 0.618) یک «قانون جادویی بازار» هستند، ولی واقعیت پیچیده‌تر و جالب‌تر است. میلیون‌ها تریدر همین سطوح را نگاه می‌کنند وقتی همه سفارش می‌گذارند: در آن نقاط نقدینگی ایجاد می‌شود قیمت واکنش نشان می‌دهد یعنی: فیبوناچی «پیش‌بینی‌کننده طبیعی» نیست، بلکه «رفتار جمعی سازنده اثر» است.اما سئوال اصلی اینجاست که حرفه‌ای‌ها فیبوناچی را با چه ابزارهایی ترکیب می‌کنند که واقعاً تبدیل به سیستم معاملاتی شود (نه فقط یک خط روی چارت)؟