Geldermalsen, Gelderland, Netherlands
Geloofwaardigheid doe je er niet even bij. Daar weet ik alles van en zou er een boek over vol kunnen schrijven (doe ik ook, maak je geen zorgen). Ook geloof ik dat je hooguit ervaringsdeskundige kan zijn, geen geloofwaardigheidsexpert. Maar zelfs dan is er genoeg waar je mee aan de slag kunt. Je moet ruimte maken voor het onbekende, wil je recht doen aan de werkelijkheid. De meeste problemen kunnen opgelost worden door dat donkere gat van het onbekende en ongemak te verdragen. Juist daar, in dat oncomfortabele gebied, begin je te zoeken naar helderheid en ontdek je wat het geloven waard is (en of je het zelf bent). Hoe zou het zijn als je niet meer naar een strategiedocument hoeft terug te keren om moeilijke keuzes te kunnen maken? Dat je een open gesprek kunt voeren over de diepere drijfveren en je bestaansrecht als bedrijf? Op veel plekken is er weinig ruimte voor een eerlijk gesprek over dat wat ons ten diepste drijft. Het bestaansrecht van een organisatie wordt meestal niet ter discussie gesteld en moeilijke keuzes worden vooral onderbouwd met cijfers die voor interpretatie vatbaar zijn. Dat is allemaal nog verwaarloosbaar als alles goed gaat, maar wanneer het spannend wordt, hoe ga je daar dan mee om? Ik geloof niet in langdurige trajecten met eindeloze uren en een teller die gaat lopen vanaf het eerste telefoontje. Ik geloof in intensieve ontmoetingen om tot de kern door te dringen. Wat ik niet doe: kant-en-klare antwoorden. Ik bevestig niet wat je al besloten hebt. En ik beloof geen verandering als jij niet zelf gaat bewegen. Ik vertrouw op het proces dat tot antwoorden leidt. Dat proces kun je faciliteren. Daarom heb ik mezelf bedrijfstheoloog gedoopt en ten diepste zie ik dit dan ook als mijn rol: een plek creëren om wat langer ongemakkelijke situaties te kunnen verdragen en zelf tot die antwoorden te komen. Zie het als de theologische tegenhanger van de bedrijfsarts. Ik kijk mee op het vlak van zingeving, waarden en het grotere plaatje. Eerst de diagnose, dan pas oplossingsrichtingen. Daar rolt meestal iets tastbaars uit. Wat er maar nodig is om uit het drijfzand te komen en de sleur te doorbreken. De zintuigen moeten het kunnen waarnemen. En het mag niet in een bureaula passen. Iets wat het geloven waard is (mijn definitie van geloofwaardigheid), zorgt altijd voor beweging. O ja, ik schreef met Robin Koster een boek over (schijn-)participatie en burgerberaden. Het heet ‘Tijd voor vertrouwen.’ Wat ook weer alles met geloofwaardigheid te maken heeft. 06-15531034 [email protected]
Je diepere overtuigingen drijven alle keuzes die je maakt. Verstop je ze, dan maken ze meer kapot dan je lief is. Als bedrijfstheoloog help ik organisaties en ondernemers om die diepere overtuigingen weer in lijn te krijgen met je acties. Niet omdat ik zelf nou zo’n perfect voorbeeld van ben, maar omdat ik er na jaren studie en door schade en schande opgedane ervaring er een behoorlijke radar voor heb ontwikkeld. Let op, dit is voor de mensen die klaar zijn met doen alsof. Dit is het echte werk, met soms diepzielduiken, een hoop ongemak. Met als resultaat — met een beetje vertrouwen in het proces — extreme helderheid. Wordt alles daarna makkelijk? Waarschijnlijk niet. Maar je hoeft niet meer gebukt te gaan onder de last van een dubbelleven of zelfkastijding. Wees het geloven waard
We gaan de diepte induiken. Dat is de enige garantie die ik kan geven. Diep begrijpen wat de transformatie is die je zoekt. Want je wil ergens naartoe en ergens vandaan. Niemand gaat je zomaar blindelings volgen. Je zult voorop moeten gaan. En dat begint met bepaalde zaken heel helder krijgen. - wie je bent - je bestaansrecht - je diepere waarden en motivatie - en natuurlijk: je verhaal
Als gespreksleider werkte ik o.a. voor: - Gemeente Apeldoorn - Gemeente Arnhem - Gemeente Nijmegen - Gemeente Zutphen - Provincie Utrecht - Nationale Ombudsman
Vadem is het "merkbureau" dat durft te vertragen. Wij helpen merken te verankeren in de (werkelijke) kernwaarden van de organisatie. Als adviseurs – wij zijn van oorsprong theologen – hoeven we geen stuurmannen te zijn. Maar loodsen door lastig navigeerbare wateren is wel aan ons besteed. Omdat we dat peillood hebben. We moeten wel onder de oppervlakte zakken om zinnige dingen te kunnen zeggen over de zandbanken waar we omheen varen. En we hebben taal voor die diepere waarden die ons verankeren. Identiteit (maar net zo goed visie, missie en kernwaarden) zijn invuloefeningen geworden. Verhalen zonder grondslag. Uit de lucht gegrepen. Dat voelen mensen ook. Het is heel lastig om je te verbinden aan verhalen die geboren zijn uit wensdenken. Er een compleet merk omheen optuigen voelt voor velen dan ook als iets wat je erbij doet. Draai de volgorde om. Hoe anders zou het kunnen zijn. Hoe anders hebben we nodig. Draai je de volgorde om, dan wordt opeens duidelijk hoe alles met elkaar te maken heeft. Niet eerst het verdienmodel en de propositie, en dan nog even een vleugje identiteit eromheen, verpakt in een licht verteerbare visie met generieke kernwaarde en een missie die nergens toe leidt. Maar beginnen bij de dieper liggende waarden, die er al zijn. De identiteit die je hebt maar misschien niet bewust van bent. En dan de lijnen doortrekken. Uitlijnen. Ontdekken wat je waarden zijn door ze met elkaar te laten praten. De meeste organisaties (en individuen) zeggen kernwaarden te hebben. Wat leuk is, totdat er keuzes gemaakt moeten worden. De doorslaggevende waarde is in veel gevallen dan niet degene die op papier staat. Dus kun je dat papier net zo goed verfrommelen en met een grote boog in de papierbak mikken.
Bijna 60% van de Nederlanders vindt dat de politiek onvoldoende opkomt voor mensen zoals zij. Vertrouwen staat onder druk. Niet door gebrek aan goede bedoelingen, maar omdat het ritme van het systeem vaak niet aansluit op dat van de samenleving. Te vaak komt participatie te laat, het speelveld ligt al vol met afspraken en kaders. Of inwoners investeren en dan blijft het stil. Hun inbreng verdwijnt in afstemming. Het effect is hetzelfde: frustratie en wegsijpelend vertrouwen. Hun bijdrage had geen betekenis. Er is een andere weg. De afgelopen jaren hebben we tientallen burgerberaden georganiseerd en begeleid. Van Groningen tot Limburg, van afval tot klimaat, van wonen tot windenergie. We zagen waar het goed ging en waar het vastliep. We spraken honderden deelnemers, ambtenaren, volksvertegenwoordigers en bestuurders. Wat we leerden: vertrouwen ontstaat niet vanzelf. Het is het resultaat van bewuste keuzes in ontwerp en uitvoering. Die inzichten hebben we gebundeld in de participatiepiramide van wederkerigheid. Vijf lagen, vijftien bouwstenen. Een model dat helpt begrijpen hoe vertrouwen tussen inwoners en overheid kan groeien in participatieprocessen.
Schrijven is denken en dat doe ik graag. Die gedachten deel ik dan ook weer met de wereld. In mijn Linkedin-nieuwsbrief, maar ook op Substack. Wat het beste werkt voor jou