Utrecht, Utrecht, Netherlands
Ralf Verbeek, editor, filmmaker. Lid van de NCE (Nederlandse vereniging van Cinema-Editors) Je kunt zoveel trucs en manipulatie inzetten als je wil, maar het waarachtige, de eerlijkheid, raakt het hart van je publiek het sterkst. De aanloop naar dat hart raken verschilt. Daar speel ik graag mee. Het moet blijven verrassen namelijk. Even iets geks in volgorde, het geluid wegdraaien en daar iets anders voor in de plaats zetten. Een vrouw zoekt naar haar verleden maar heeft alleen flarden herinnering. Dan monteer ik ook in flarden. Springers erin. Associatief. Intuïtief. En als het even kan met een beetje humor. Basale dingen die een toppoliticus parten spelen bij een belangrijk keuze. Zich genadeloos snijden bij het scheren vlak voor een cruciale persconferentie. Vermenselijking. Dat intuïtieve werken kan alleen als de samenwerking goed is. Het moet veilig zijn om de creatieve strijd aan te gaan. Ik ben rustig, geen haantje. Ik heb geduld. Luister goed naar drijfveren. En bovenal heb ik er lol in. Zin in het ontdekken van een nieuwe wereld. Je leert iemands eigenaardigheden kennen bij het 27 keer zien van een shot. Dat wil ik naar bovenhalen, die eigenheid. Ik kijk ook altijd uit naar de viewing. De meeste mensen zitten van de zenuwen het liefst op het toilet. Ik niet. Ik denk: mooi! Kom maar door met die kritiek. Ik raak opnieuw geïnspireerd. Dit is waar we leren. In goede horror zie je nooit het monster. Het engste monster zit in het hoofd van de kijker. Elke kijker maakt in zijn hoofd zijn eigen verhaal. Dat geldt voor drama, comedy, thriller. Welke vertelling dan ook. Dat verhaal wil ik graag starten.
Het leven van filmmaker Floris-Jan van Luyn wordt steeds meer bepaald door een diepgaande vraag: wat gebeurt er als het lot van twee personen één worden? Dit dilemma houdt hem bezig sinds bij zijn geliefde Bettina de diagnose MS werd gesteld, een ongeneeslijke zenuwziekte. In 'Wat Het Is' duikt Floris-Jan in hun evoluerende relatie door middel van dialogen en herinneringen, waarbij hij onderzoekt wat hij verliest en hoe hij zijn eigen identiteit kan behouden ondanks overweldigende veranderingen. Een film van Floris-Jan van Luyn 80 minuten - Een van de Jongens in coproductie met HUMAN
Editing, producing & more.
‘Het Geheim van de Drakensteen’ is een fantasievolle avonturenfilm van en met Sara, Merel, Petra en Ralf. Het idee voor deze film ontstond in de zomer van 2015 als leuke familiebezigheid voor de zomervakantie. Maar het is compleet uit de hand gelopen en groeide uit tot een heuse speelfilm van 25 minuten met draken, prehistorische dorpen, actie, geheimzinnige torens, magie, sneeuwlandschappen, diepe kloven en special effects, waar we anderhalf jaar samen aan gewerkt hebben. Deze fantasievolle fictiefilm gaat over een toverfamilie die huis en haard kwijtraakt als hun draakje per ongeluk verandert in een monster. De zoektocht naar een manier om hun bestaan weer terug te krijgen, brengt ze op wonderlijke plekken en boort onvermoede krachten aan. www.drakensteen.nl
De korte fictiefilm Klem gaat over een getrouwd koppel van middelbare leeftijd; Harm en Helena . We treffen hen in het begin van de film ondersteboven, in een over de kop geslagen auto. De auto ligt aan de rand van een landweggetje in een idyllisch, maar verder verlaten landschap. In deze benarde situatie lopen de spanningen snel op en leren wij al gauw dat hun relatie de nodige slijtageplekken kent. Helena kan zichzelf bevrijden uit het wrak, maar Harm zit nog klem. Hij is volkomen afhankelijk van de hulp van Helena. Daar maakt zij handig gebruik van en Helena kan haar man eindelijk tot belangrijke concessies dwingen. Maar Harm is niet voor één gat te vangen en kan het Helena nog knap lastig maken… www.klemdefilm.nl
Een jaar terug stond Kim op het punt de zee in te lopen om een einde te maken aan de stroom van dwanggedachten. Nu wil ze de confrontatie aangaan via surflessen. Maar daarvoor moet je wel de controle opgeven… Voor Kim speelt de zee een dubbelrol. Hier belde ze een jaar geleden met hulplijn 112. Moegestreden van de druk van de kolkende dwanggedachtes die haar plagen. Nu is ze er weer, om in een intensief surftraject de confrontatie met haar innerlijke demonen aan te gaan. Zoals die dwanggedachte dat ze de bodem van de zee met haar hoofd moet aanraken. In hoeverre durft Kim de controle los te laten, iets wat cruciaal is in het surfen? Vallen en opstaan hoort erbij, maar verdraagt ze dat ook? Deze Teledoc-campus documentaire draaide in competitie op het Nederlands Film Festival 2025 Regisseur Sophie van Bree 25 minuten - Producent Interakt in coproductie met EO
'Zeemansvrouwen, een soort van vrijheid' is een maritiem tijdsdocument waarin drie zeemansvrouwen van tussen de 86 en 94 jaar openhartig vertellen over hun opmerkelijk geëmancipeerde leven in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Ze voedden kinderen op, beheerden het huishouden en de financiën, kochten huizen en namen grote beslissingen zonder overleg met hun zeevarende eehtgenoten. Ze genoten zogezegd een ongekende autonomie in een periode waarin nog een strikte rolverdeling heerste tussen man en vrouw. Massatoerisme bestond nog niet, maar de zeemansvrouwen voeren geregeld mee met hun echtgenoten, waardoor ze meer van de wereld zagen dan hun tijdgenotes. Toch had hun vrijheid ook een prijs. Hun met humor en relativeringsvermogen doorspekte verhalen worden aangevuld met uniek archiefmateriaal, 8mm-films en fragmenten uit brieven van een zeemansvrouw aan haar man. De film schetst zo een beeld van van een onbekende en bijna vergeten wereld. Een film van Helge Prinsen 54 minuten - Prinsen Producties voor Omroep Zeeland
In deze documentaire staan de grondleggers van de Nederlandse Voedselbank, Sjaak (83) en Clara Sies (72), centraal. De voedselbank groeide onder dit stel uit tot een landelijke organisatie. Daarna begonnen ze een gaarkeuken en een Sociaal Café, waar dagelijks kwetsbaren uit de samenleving worden ondersteund. Nu Sjaak en Clara op leeftijd zijn wordt het werk hen steeds zwaarder. De film volgt de laatste periode voordat ze écht ‘met pensioen’ gaan. We zien hoe uitdagend het is om hun levensmissie los te laten, zeker nu de hulp nog zo hard nodig is. Geïnspireerd door het tweetal staan er gelukkig nieuwe mensen op die in hun voetsporen willen treden. Deze vrijwilligers zijn zelf ooit geholpen toen ze het zwaar hadden. Zo biedt de film een hoopvolle kijk op belangrijke thema’s als armoede en ongelijkheid in onze samenleving. VPRO Gids - "Ontroerende documentaire", NRC - "Indringend" & "Goed gevoel voor humor", Parool - "Warmbloedige Documentaire", Groene Amsterdammer - "Een monumentje", DocUpdate - "Warm groepsportret". Regie Peter Tetteroo en Anneloek Sollart 52 minuten - The Film Kitchen in coproductie met Omroep MAX.