The Randstad, Netherlands
Op dit moment studeer ik aan ArtEZ Conservatorium Muziektheater. Ik ben in 2021 afgestudeerd als ‘Musical Artiest‘ aan de MBO Dutch Academy of Performing Arts in Den Haag. Hierna heb ik de Theater Vooropleiding Amersfoort gevolgd. Sinds 2022 ben ik lid van de KVK als ZZP'er. Ik zou graag nog veel meer over mijzelf willen vertellen, stuur me gerust een berichtje!
Maker en performer in Metropolis 2026 voor voorstelling Trial of tomorrow
Moeras is een zintuiglijke ervaring: een wonderlijk landschap waarin mythen en vergeten goden uit het veen opwellen. Alles wat je er aanraakt trilt door tot diep in de aarde. In deze wereld slapen we samen onder de hunebedden, staren we naar de mist, knijpen we onze ogen samen en stellen we ons open. De mist kolkt en krijgt gestalte in de Wilde Wieven, die ons meenemen op avontuur. Met zelfgemaakte instrumenten en een hels kabaal trillen we het moeras wakker, in de hoop onze voorouders beter te leren kennen. Moeras wordt gemaakt door regisseur Ciro Monoarfa Goudsmit, in samenwerking met zijn collega’s van de opleiding Muziektheater (ArtEZ Hogeschool voor de Kunsten, Arnhem). De performers zijn studenten van die opleiding. Moeras komt voort uit het muziektheaterlab Nieuw Geluid (een initiatief van Theater Sonnevanck, Theater a/d Rijn, Orkest de Ereprijs en ArtEZ Muziektheater).
Mijn afstudeervoorstelling BRUS. Ik ben een BRUS. Een zus van. Een mantelzorger. Een jonge mantelzorger. Die titel kreeg ik toen ik 5 jaar oud was. Ik ben meestal onzichtbaar, maar onmisbaar voor mijn broertje. Toen ik 21 werd, werd ik zijn bewindvoerder. Daar heb ik voor getekend. Ik ben zijn stem, ik maak keuzes in zijn belang. Ik zorg ervoor dat hij veilig is. Want doe je toch voor je broertje? Wat als mijn mantel soms te zwaar is? Wat als het voelt alsof ik verdrink? Wat als ik mijn mantel af doe? Wat blijft er dan nog van mij over? En kende u het woord BRUS al? Een BRUS is een broer of zus van iemand die zorg nodig heeft. In deze diep persoonlijke interdisciplinaire voorstelling neemt Indy je mee in de hoofdrol van haar eigen leven; mantelzorger zijn. Samen met Rens Verpoort, Sarah Kruizinga en Senna Rijsdijk gaat ze op zoek naar wie zij is zonder die mantel. Hoe bouw je je eigen toekomst op in een samenleving vol normen waar je broer nooit volledig aan mee kan doen? In deze voorstelling doorbreken we het beeld dat mantelzorg vooral een privékwestie is, iets dat je ‘’erbij’’ doet. Van rockmuziek tot aria’s, videobeelden, speelgoed dat nooit verouderd is en dans in een wereld diep op de bodem van de zee. In Nederland groeit één op de vier jongeren op in een mantelzorg situatie. Hoeveel mantelzorgers ken jij? Indy studeert af aan ArtEZ Muziektheater met de voorstelling BRUS. De voorstelling speelt op 30 & 31 januari in de Jacobiberg (aula) in Arnhem. Kaartjes zijn binnenkort te reserveren via de link in de bio Credits Concept: Indy Kruithof Spelers/makers/muzikanten: Indy Kruithof, Rens Verpoort, Sarah Kruizenga, Senna Rijsdijk Eindregie: Karlijn Hamer Begeleiding vanuit ArtEZ: Babette Kalker & Frieda Gustavs Productie: Hannah Savelkoul Kostuum: Juul Maltha, Indy Kruithof, Hannah Savelkoul Muzikale ondersteuning: Tycho Nomes Penquin hoofden; Ella Trijntje Video: JJJ Graus & Alex de Kwant Foto poster: Tim Gerritsen Mulkes
Ik mag in deze voorstelling één van de hoofdrollen spelen. Samen met Harry van der Kamp | Lodewijk Meeuwsen | Irene Maessen en Helen Kamperveen. Geregisserd door Sjaron Minailo en gedirigeerd door Ed Spanjaard. Wat blijft er over als vertrouwde zekerheden wegvallen? In deze poëtische voorstelling onderzoeken zangers en oud-zangers van het Nederlands Kamerkoor met muziek, humor en weemoed de schoonheid van afscheid en verandering. Er was een tijd waarin ouder worden automatisch geassocieerd werd met wijsheid en respect. Tegenwoordig is dat niet meer vanzelfsprekend. Zingen op het allerhoogste niveau kent zijn grenzen; het is een kunstvorm met een houdbaarheidsdatum. Vroeg of laat moeten zangers afscheid nemen van de muzikale familie waarmee ze ooit onafscheidelijk verbonden leken. Maar wat gebeurt er als je loskomt van iets wat jarenlang je houvast was? Is het een afscheid vol verlies, of juist een nieuw begin met ruimte voor iets anders? Het is een universele vraag, die in onze samenleving voortdurend gesteld wordt. Deze voorstelling is een speelse, ontroerende zoektocht naar dat proces van loslaten. Met humor, weemoed en prachtige muziek uit de romantiek en het begin van de twintigste eeuw. Een bijzondere samenwerking tussen regisseur Sjaron Minailo, artistiek directeur Tido Visser, zangers én oud-zangers van het Nederlands Kamerkoor. Losgezongen wordt mede mogelijk gemaakt door Fonds Sluyterman van LoI